E r w a s e e n s ... I l é t a i t u n e f o i s . . . O n c e u p o n a t i m e . . .
Er was eens..., een wereld van sproken, mythen en sagen. De natuur- of elementenwezens bewonen deze ondoorzichtige wereld die parallel loopt aan de onze. De feeërieke sprankeling van water, aarde, lucht, vuur, sprookjes, de groeiende en bloeiende natuur, kortom de elementaire wereld van de natuurmachten en -krachten èn die van de machines, vormen de bron voor mijn artistieke zoektocht.
Kleuterschool 'de Paddenstoel', een Gouden Paddenstoel met zilveren stippen, Fantasia, die prachtige film van Walt Disney, kadootjes van mijn Peetouders, die mij tot op heden bijbleven...
Rondom mijn 21ste kreeg ik van goede vriend M, 'een gouden draad' aangereikt door in contact te komen met de antroposofie. Alweer een bijzonder geschenk. Hij gaf mij een boek over elfen, waternymfen, kabouters en vuursalamanders te lezen...
'Natuurwezens' heette het boek geschreven door Rudolf Steiner, waarin ik voor het eerst een serieuze omschrijving vond van de elementenwezens. Ik kreeg daarmee een flesje met het in vele sprookjes beschreven wonderlijke levenswater in handen... Na het behalen van mijn academische diploma kon ik op deze weg voorlopig wel even voort.
Vol goede moed volgden verscheidene experimentele projecten in samenwerking met Linda Smits, Rotterdams danseres, waaronder ook ons beider eindexamens aan de respectievelijke akademie voor Beeldende Kunsten en Bouwkunst en de Rotterdamse Dansakademie. Ik studeerde Multi Media af, het examen moest officieel bij het Ministerie van Onderwijs aangevraagd worden want was het eerste van zijn soort in Nederland. Examinatoren waren Cherry Duyns, Peter Janssen en Lon Pennock. Samen met Linda Smits, Carla Kamen en Willij Vanderlinden vormden we inmiddels onder de sonore hoede van Martin Vander Leer en Peter Graute van Backstreet-Backlash records & 8-track soundstudio, de all-girls band 'the Fontanella's'. Prachtig uitgedost in alle kleuren van de regenboog speelden we de sterren van de hemel in Toys, Den Haag, enkele dagen in Paradiso Amsterdam als openings-act voor Siouxie herself & the Banshees en in de Lantaren te Rotterdam. "Megalomane kakafonie gelijkend op een vrouwelijke Joy-Division", zo werden we vrolijk door de pers omschreven, wat wel een juist beeld gaf van de situatie...
Volgden enkele jaren nauwe samenwerking met verschillende leden van de amerikaanse groep Tuxedomoon, Bruce Geduldig, Winston Tong, JJ Larue, Peter Principle, Blaine Reininger, Steven Brown en Nina Shaw, dat resulteerde in video's, platenhoezen, concerten en multimedia projecten, binnen Europa. Een uitermate interessante leerschool, met veel bijzondere ontmoetingen waaronder Maurice Béjart, Jorge Donn, Marcia Haydée, the Residents, Snakefinger, Laurie Anderson, William Burroughs, Eileen Kaufman, Babette van Loo, Martin van der Leer, Sussan Deihym, Blixa Bargeld, Drem Bruinsma, Daniel Schell, Benjamin Lew, Minimal Compact, Colin Newman, etc, in allerlei facetten van de diverse kunsten. Op tournee met Patrick Miller, aka 'Minimal Man' en Peter Principle door Oostenrijk, Frankrijk en Zwitserland. Mime, performance, poëzie, schrijverschap, scènografie, muziek, dans, film en fotografie, belichting, vormgeving, er kwam van alles bij kijken en niet altijd in de meest aangename of gemakkelijkste omstandigheden. Improviseren was het magische toverwoord, maar juist daardoor ontstonden er onvoorspelbare en bijzondere pareltjes.
Een film- en videoproject "Picasso's Balcony', vier gedichten voorgedragen door Winston Tong (San Francisco), home town van Kaufman zelf, Samy & Truly Birnbach in Brussel die de contacten legden en Peter Principle die de soundtrack creëerde in New York, Lutger Hurts met zijn angel-sculpturen in Amsterdam, een samenwerking wereldwijd, lang voor de tijd van het nu zo "heel gewone" internet. Picasso's Balcony werd een tribute voor de onvolprezen en ondergewaardeerde 'American Rimbaud', Beat-Poet Bob Kaufman. Eileen Singe-Kaufman, zijn weduwe zelf vereerde ons met een bezoek en kwam naar Brussel, het werk werd aangekocht door de Nederlandse Kunststichting.
Met klankkunstenaar, muzikale vriend & soulmate Peter Dachert (aka Principle) en beeldhouwer Leonardus Oosterveer richtte ik ergens in de laat 80-er jaren de Tovaritz stichting op. Een stichting ter bevordering van een multimediale en esoterische verdieping in de sonore en visuele kunsten. We werkten enkele jaren aan een verschillende concepten waaronder een muzikale en visuele performance (MTM, Made to Measure tours), CD's en Langspeelplaten en verschillende Video produkties.
Ook de computer, in de vorige eeuw nog in de experimentele kinderschoenen, werd al vroeg betrokken in het creatieve proces; digitale animatie en fotografische bewerkingen in combinatie met analoge beelden vormen samen de ondergrond die resulteerde in digitale decors, videoprojecten, performances, websites, laseranimaties, foto-collages etcetera. Getrouwd met een mainframe sysprog- en cryptografisch specialist werden ook de websites die toen nog maar juist opkwamen (1996) op een hoog niveau getild. De programmering van onze 'Rainbow Collector' en de 'Marcel Duchamp's readymades' pagina's waren en zijn ongeëvenaard. De disciplines video, film en fotografie combineer ik met digitale media en analoge tekeningen. In performance en video maak ik gebruik van deze multi-mediale toepassingen.
Kleuren zijn voor mij altijd extreem bewuste 'realiteiten' geweest. Een levend gevoel en levende wezens. Gelukkig trof ik bijzonder kleur- en vorm gevoelige ouders, die zelf beiden zeer kunstzinnig en artistiek begaafd, ons steeds creatief stimuleerden en omringden met een, zeker voor die tijd, zeer gedurfd gebruik van kleur, materiaal en vormgeving, wat uiteraard een enorme invloed op onze ontwikkeling heeft gehad.
Ook werden wij al vanaf zeer jonge leeftijd bekend gemaakt met en gewezen op de veelheid aan kunstvormen rondom ons heen zoals o.m. glasramen en mosaïken in kathedralen, schilderijen en beeldhouwwerken in Europese musea, bijzondere architectuur en akoustiek, muziek en theater, oude opgravingen etcetera, op onze reizen naar velerlei steden en landen.
Dat glas en glasramen met hun pure zonnekleuren van kinds af aan tot mijn verbeelding hebben gesproken is dan ook niet zo verwonderlijk.
Aanvankelijk de kleine 'glasraampjes' of dia's en wat later ook de video-, film- en projectie beelden voor de voorstellingen met Tovaritz ; ze maken allemaal op een zelfde manier deel uit van die sprookjesachtige lichtsferen. Inmiddels ben ik ook aangestoken door het fameuze 'glasvirus', het glasblazen, de wondere wereld van de vuurkrachten, tegelijk vloeibaar en verstild; een waar alchemistisch proces.
Want waar treft men een intenser kleurbeleven aan dan die welke het klare zonlicht door glas of door een glasraam tevoorschijn tovert?
Glas is een doorzichtige, vloeibare, elementaire substantie die op velerlei wijzen gevormd en getransformeerd kan worden. Het werken met glas-in-koper en het traditionele brandschilderen die in tegenstelling tot de digitale processen een zeer ambachtelijke benadering eisen, sluiten -naar mijn mening- weer zeer dicht aan bij de beelden die naar boven sprankelen, wanneer men zich verdiept in de wereld van sproken en mythen.
Eén van mijn interesses bestaat er dan ook in de wijsheid die besloten ligt in de sprookjes & mythen als gouden raad en inspiratiebron te gebruiken. Door het intuïtief & kunstzinnig werken met kleur, beeld en glas, hoop ik de ware inhoud van deze sproken toegankelijk te maken zodat deze beelden een creatieve, helende en inspiratieve functie kunnen vervullen in de levende processen rondom en in ons. Op 12 september 2011 werd ik lid officiëel lid van de Algemene Antroposofische Vereniging in België.
Deze website is onder constructie, d.w.z. dat er nog van alle kanten aan getimmerd en gesleuteld wordt, maar niet altijd met regelmaat. Dank voor uw begrip.
Saskia Lupini-Klute, september 2011
